FATCA a firmy leasingowe

Umowa międzyrządowa IGA generalnie znajduje zastosowanie do wszystkich płatności dokonywanych przez zagraniczne instytucje finansowe (FFI), a podlegających amerykańskiemu podatkowi, to znaczy dowolnej płatności odsetek (włączając wszystkie dyskonta), dywidendy, czynszu, wynagrodzenia, pensji, składek renty, odszkodowania, wypłaty oraz innych stałych, rocznych lub okresowych zysków, korzyści lub dochodów, jeżeli taka płatność pochodzi ze źródeł amerykańskich.

Zakres podmiotowy umowy międzyrządowej IGA

Regulacją objęte zostały podmioty spełniające definicję FFI. Zgodnie z postanowieniami umowy międzyrządowej IGA pojęcie FFI oznacza instytucję powierniczą, instytucję depozytową, podmiot inwestujący oraz zakład ubezpieczeń. Ponadto, obowiązek raportowania wynikający z umowy międzyrządowej IGA jest uwarunkowany posiadaniem przez FFI amerykańskiego rachunku raportowanego, czyli rachunku posiadanego przez amerykańskiego obywatela lub rezydenta.

FATCA a polskie firmy leasingowe

Zgodnie z treścią art. 7091 k.c., przez umowę leasingu finansujący zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, nabyć rzecz od oznaczonego zbywcy na warunkach określonych w tej umowie i oddać tę rzecz korzystającemu do używania albo używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony, a korzystający zobowiązuje się zapłacić finansującemu w uzgodnionych ratach wynagrodzenie pieniężne, równe co najmniej cenie lub wynagrodzeniu z tytułu nabycia rzeczy przez finansującego.

W świetle definicji FFI wydaje się, że leasingodawca mógłby być postrzegany, jako instytucja finansowa w zakresie przechowywania aktywów finansowych w imieniu innych podmiotów lub w zakresie przyjmowania depozytów pieniężnych.

Rozważając zakres definicji FFI przez pryzmat art. 7091 k.c., zauważyć należy, że elementem przedmiotowo istotnym umowy leasingu nie jest element powiernictwa aktywów finansowych na rzecz innych podmiotów. Brak jest również w konstrukcji tego typu umowy konieczności prowadzenia indywidualnego rachunku finansowego, na którym gromadzone byłyby aktywa finansowe.

Natomiast odnośnie drugiej przesłanki, uznać należy, że mówić można o przyjmowaniu depozytów pieniężnych przez firmy leasingowe jedynie w przypadku, gdy korzystający dokona nadpłaty rat za wynagrodzenie za użytkowanie przedmiotu leasingu. Jednakże, umowa międzyrządowa IGA zastrzega, że tylko instytucje finansowe przyjmujące depozyty pieniężne a prowadzące działalność bankową lub podobną spełniają definicję instytucji finansowej w świetle regulacji FATCA.

Na gruncie polskiego prawa działalność bankowa prowadzona jest co do zasady wyłącznie przez banki i zgodnie z przepisami Prawa bankowego. W świetle tej regulacji działalność leasingowa nie może być postrzegana jako działalność bankowa lub podobna.

Podsumowanie

Analizując literalne brzmienie definicji zawartych w umowie międzyrządowej IGA uznać należy, że podmioty prowadzące działalność leasingową nie wypełniają definicji FFI.

Przede wszystkim wskazać należy, że w przypadku działalności leasingowej nie jest spełniony warunek posiadania przez podmiot prowadzący taką działalność leasingową indywidualnego rachunku finansowego dla leasingobiorcy. Brak jest bowiem przy umowie leasingu elementu powiernictwa lub depozytowania środków finansowych przez finansującego. Przede wszystkim środkami takimi nie jest wynagrodzenia płacone przez korzystającego finansującemu za użytkowanie rzeczy.

Ponadto, działalność leasingowa nie może być postrzegana jako podobna do działalności bankowej, zatem uznać należy firma leasingowa nie wypełnia również definicji instytucji depozytowej.

Mając na względzie powyższe, dokonując analizy literalnego brzmienia postanowień umowy międzyrządowej IGA, regulacja ta nie znajdzie zastosowania do działalności leasingowej.

Katarzyna Lamczyk

Zajmuje się przede wszystkim pozyskiwaniem finansowania działalności gospodarczej, papierami wartościowymi oraz korporacyjną obsługą spółek.

Czytaj dalej...

 Do góry