Modele współpracy w ramach regulacji FATCA

Zgodnie z regulacją FATCA współdziałanie z amerykańskim fiskusem opierać się może na dwóch modelach współpracy, w zależności od jurysdykcji, której podlegać będzie dana instytucja finansowa.

Model oparty na umowie cywilnoprawnej

Pierwszy model współpracy oparty jest na zasadzie bezpośredniej współpracy zagranicznej instytucji finansowej (FFI) z amerykańskim Urzędem Skarbowym (IRS). W ramach tego modelu FFI może wyrazić zgodę na dobrowolne wypełnianie obowiązków informacyjnych, wynikających z regulacji FATCA.

W powyższym celu FFI może zawrzeć bezpośrednio z IRS umowę cywilnoprawną, na podstawie której zobowiązana będzie do identyfikacji własnych klientów, przekazywania informacji o klientach oraz poboru sankcji FATCA. Umowa taka będzie miała charakter cywilnoprawny, zatem nie będzie stanowić podstawy do wyłączenia przepisów powszechnie obowiązujących w danym porządku prawnym. Dotyczy to w szczególności przepisów regulujących kwestię tajemnicy bankowej, ubezpieczeniowej, oraz ochrony danych osobowych.

Skutkiem współpracy na podstawie pierwszego modelu jest przerzucenie na FFI części obowiązków, obciążających uprzednio IRS, związanych z pozyskiwaniem informacji o rozliczeniach finansowych amerykańskich rezydentów lub obywateli, inwestujących poza granicami kraju.

Model oparty na umowie międzyrządowej

Natomiast drugi model współpracy oparty ma być o umowę międzyrządową, której postanowienia zostaną ustalone pomiędzy rządem amerykańskim i władzami poszczególnych państw.

W dniu 26 czerwca 2012 roku IRS opublikował dwa projekty modelowych umów międzyrządowych. Pierwszy projekt zakłada wymianę informacji pomiędzy państwami na zasadzie wzajemności, natomiast drugi zakłada jednostronną wymianę informacji.

Ideą omawianego modelu jest mechanizm, na mocy którego informacje objęte obowiązkiem sprawozdawczości będą wpierw przekazywane przez FFI do rodzimych organów podatkowych. Następnie, na gruncie przepisów międzynarodowych dotyczących automatycznej wymiany informacji podatkowych, władze podatkowe danego państwa będą przekazywać pozyskane od instytucji finansowych informacje do amerykańskiego fiskusa.

Celem umów międzyrządowych ma być przede wszystkim ograniczenie niedogodności dla FFI, związanych z przystosowaniem ich działalności do wypełnienia obowiązków, jakie przewiduje regulacja FATCA. Co najważniejsze, umowa międzyrządowa ma stanowić podstawę prawną do wykonywania przez FFI obowiązków informacyjnych, bez naruszenia przepisów powszechnie obowiązujących w danym porządku prawnym. W konsekwencji wybór przedmiotowego modelu wymagać będzie wprowadzenia stosownych zmian w ustawodawstwie państw, które zdecydują się na podpisanie z rządem amerykańskim umowy międzyrządowej. Innymi słowy podpisanie umowy międzyrządowej będzie skutkowało koniecznością inkorporowania norm prawnych z regulacji FATCA do krajowego porządku prawnego oraz uchwaleniem stosownych przepisów wykonawczych.

Umowa międzyrządowa IGA

Rząd polski zdecydował się na drugi model współpracy w ramach realizacji postanowień regulacji FATCA. W tym celu w dniu 7 października 2014 roku podpisana została umowa międzyrządowa IGA. Postanowienia umowy międzyrządowej IGA wejdą w życie 1 czerwca 2015 roku.

Katarzyna Lamczyk

Zajmuje się przede wszystkim pozyskiwaniem finansowania działalności gospodarczej, papierami wartościowymi oraz korporacyjną obsługą spółek.

Czytaj dalej...

 Do góry